Van nornen of nornir tot völva .

Eiríks saga rauða

Zo is er ook het verhaal in de saga van Eiríks saga rauða ( Saga van Eric de Rode ) . De saga vertelt over de kolonisten in Groenland 1000 nc door een tijd van grote hongersnood gingen . Vissers die op expeditie waren geweest, hadden weinig gevangen, en sommigen waren niet teruggekeerd. Hopend om zich een blik op de toekomst te krijgen werd de völva Þórbjǫrgr lítilvǫlva , ( Thorbjorg de kleine völva ) geroepen .Thorbjorg had negen zussen gehad, en ze waren allemaal völva’s, en zij was de laatste overlevende .

De völva moest ‘s nachts op de boerderij slapen en de volgende dag was gereserveerd voor haar dans. Om de seiðr te dansen had ze speciaal gereedschap nodig.

Ze smeekte hen om die vrouwen naar haar toe te brengen die bekend waren met de kennis die nodig was voor het uitoefenen van de betoveringen en die bekend staat onder de naam Weird liedjes, maar dergelijke vrouwen kwamen niet naar voren. Toen werd er door de hele woning gezocht of een vrouw ze geleerd was.

Toen antwoordde Gudrid:

"Ik ben niet bedreven in diepgaande kennis, 
noch ben ik een wijze vrouw, 
hoewel Halldis, mijn pleegmoeder, 
me in IJsland de kennis leerde 
die ze Weird liederen noemde."
"Dan zijt gij wijs in goede tijd," 

antwoordde Thorbjorg;

maar Gudrid antwoordde:

"Die overlevering en de ceremonie zijn van zo'n soort, 
dat ik van plan ben daarin niet te helpen, 
omdat ik een christelijke vrouw ben."

Toen antwoordde Thorbjorg:

"Misschien zou u de mannen in dit gezelschap 
uw hulp kunnen aanbieden, en toch niet de slechtere vrouw zijn dan u voorheen was; 
maar aan Thorkell geef ik de opdracht 
hier te voorzien in de dingen die nodig zijn."

Thorkell spoorde Gudrid daarop aan om in te stemmen, en ze gaf toe aan zijn wensen. De vrouwen vormden een ring rondom, en Thorbjorg klom het schavot op en de stoel bereidde zich voor op haar betoveringen. Een groep jonge vrouwen ging om haar heen zitten. De meisjes zongen speciale liedjes die bedoeld waren om de krachten op te roepen waarmee de völva wilde communiceren.Toen zong Gudrid het vreemde lied op zo’n mooie en voortreffelijke manier, dat het niemand daar leek alsof hij het lied ooit zo mooi met zijn stem had gehoord als nu. De sessie was een succes omdat de völva ver in de toekomst mocht kijken .

De völva bedankte haar voor het lied. ‘Vele geesten,’ zei ze, ‘waren aanwezig tijdens het lied en luisterden graag naar het lied, dat zich voorheen van ons afwendde en ons niet zo’n eerbetoon schonk. En nu zijn mij veel dingen duidelijk die voorheen waren zowel voor mij als voor anderen verborgen. En ik kan dit zeggen, dat het voedsel tekort niet langer zal duren, het seizoen verbetert naarmate de lente vordert. De epidemie van koorts die ons lang heeft onderdrukt, zal sneller verdwijnen dan we hadden kunnen hopen. U Gudrid, u zal ik onmiddellijk belonen voor die hulp van u , die ons goed van pas is gekomen; want uw lot is mij nu duidelijk en voorzien. U zult hier in Groenland een partner vinden, een zeer eervolle, hoewel het zal geen lang leven zal beschoren zijn voor u, omdat uw lot in IJsland ligt; en daar zal uit u een reeks nakomelingen voortkomen, zowel talrijk als mooi, en over de takken van uw familie zal een heldere straal schijnen. Vaar nu goed en gelukkig, mijn dochter. ”

Daarna gingen de mannen naar de wijze vrouw, en ieder vroeg naar wat hij het meest nieuwsgierig was. Ze was ook vrijgevig in haar antwoorden, en wat ze zei bleek waar te zijn. Hierna kwam er een uit één andere hoeve na haar, en ze ging daarheen. Thorbjorn werd ook uitgenodigd, omdat hij niet thuis wilde blijven terwijl zulke heidense aanbidding plaatsvond.

Het weer verbeterde spoedig toen de lente eenmaal begon, zoals Thorbjorg had gezegd, Thorbjorn zijn schip gereed maakte en verder ging tot hij bij Brattahlid (de steile helling) kwam. Eirik ontving hem met de grootste hartelijkheid en zei dat hij er goed aan had gedaan daarheen te komen. Thorbjorn en zijn gezin waren tijdens de winter bij hem. En in de volgende lente gaf Eirik aan Thorbjorn land te Stokknes, en er werden mooie boerderijen voor hem gebouwd, En vestigde hij zich .

Terug