Van nornen of nornir tot völva .

Enter de De Sámi

Een soortgelijk ritueel zou nog bestaan bij de Sámi , genoemd Sarahkka pap .Dus om het gebruik van Nornagretur voor de nornen enigszins aan te tonen , moet ik even de overstap maken naar de Sámi om tot een vergelijking te komen ;De Sámi ( Saami , Sápmelaččat of de Samen ) zijn een van oorsprong nomadisch volk dat het Noord-Europese Lapland bewoont. Helaas werden de Sámi lange tijd onderdrukt. Ze werden in het nauw gedreven en trokken naar steeds onherbergzamer gebieden. Daarnaast werden ze uitgebuit en moesten ze hoge belastingen betalen over hun vangsten. In 1989 bood Zweden hiervoor excuses aan. Ze bezitten tegenwoordig in zowel Noorwegen, Zweden als Finland een eigen parlement, het Sameting , dat bij de nationale overheden van de staten waaronder Lapland ressorteert, inspraak heeft in zaken die de Samen en hun woongebied betreffen alsook de belangen en tradities van het Samische volk . De meeste Samen wonen in Noorwegen, zo’n 50.000. In Zweden zijn dat er ongeveer 20.000, in Finland 6.000 en in Rusland 1.800. De Sámi hebben ook een eigen vlag, een eigen taal en een eigen, unieke traditionele muziek en manier van zingen , de zogenaamde joik . Slechts een klein percentage leidt nog een nomadisch bestaan, en dan doorgaans nog slechts een deel van het jaar. De meeste Samen hebben zich als visser, landbouwer of zelfstandige ondernemer gevestigd. De Samen hebben niet echt een standaardtaal , het Samisch (Sámegiella) is de verzamelnaam voor de talen die door de Samen in het noorden en midden van Noorwegen en Zweden, het noorden van Finland en het noordwesten van Rusland (het Kola-schiereiland) worden gesproken. Er zijn 11 varianten van het Samisch , zes daarvan zijn levende talen met een eigen schrift.

Als geloof hebben de Sámi het christendom en het Samische geloof .

Voor de Sámi is er een sterke samenhang tussen de mens en de natuur, tussen het zichtbare en het onzichtbare. Alles hoort samen. In de voorgeschiedenis zou een Sámi een beer of een zon als voorvader gehad kunnen hebben. Bomen, stenen, het meer om in te vissen, alles had een persoonlijkheid en een geest in het Samische geloof. De Zweedse Mardoeke Boekraad aan de universiteit van Umeå bestudeerde het religieuze leven van de Sami door de geschiedenis heen. Een van de kenmerken van het oorspronkelijke leven van de Sámi was dat ze de natuur nooit uitputten of overvroegen. Alle communicatie ging met de natuur zelf. De nabijheid en de relatie tot de natuur heeft meegeholpen aan een duurzaam bestaan van dit bijzondere volk in het noorden van Europa. Alles waarvan ze leefden was afkomstig uit de natuur. Generatie op generatie voedde de natuur de mensen naar lichaam en geest. Economie, religie en ecologie als begrippen van nu vloeiden in elkaar over.

Leven met waarschuwingen van de natuur was de gewoonste zaak van de wereld. Lange tijd zijn vogels aangezien voor waarschuwers voor gevaar, bijvoorbeeld als kinderen in gevaar waren. Kikkers waren ook heilig; een gezonde kikker wees erop dat het water goed was om te drinken en niet vergiftigd was. Kinderen werden gewezen op het belang van kikkers. Het doden van kikkers zou tot ongeluk leiden.

Na de komst van de kerk in de Samische gemeenschap werd veelal neergekeken op de Samische vorm van geloven. Daarna volgde een periode dat de Sámi juist geïdealiseerd werden als ecologische helden. Maar dat zijn ze niet. Ze hebben weliswaar honderden jaren op een zelfde stuk land kunnen leven, maar er zijn ook diersoorten die in die periode sterk teruggedrongen zijn. Toch is er veel te leren van de voorchristelijke periode uit de tijd van de Sámi. De kern daarvan is dat de natuur kan helpen ons te overleven en veilig te voelen.Hoeveel mensen nu nog het Samische geloof volgen is niet echt geweten maar vele van de Samische tradities zouden een versmelting zijn van de Noorse en Samische gebruiken door relaties en huwelijken .En daarin kunnen we dan terug veel gebruiken terug gaan vinden .

Het Samische geloof is ook een polytheïstisch geloof gebleven .

Daarin vinden we de Akka terug , een collectief van vruchtbaarheidsgodinnen die bestaat uit de godinnen Sarahkka, Juoksaahkka en Uksaahkka de dochters van Madderahkka (godin van de aarde ) waarbij Sarahkka wordt aanzien als de godin voor vruchtbaarheid , menstruatie , liefde , sexualiteit , zwangerschap en geboortes . Hier uit komt het gebruik van Sarahkka pap voort . Sarahkka pap wordt als offer gelaten of gegeten door zwangere vrouwen voor de godin . Zoals reeds gezegd is Sarahkkade beschermgodin voor vrouwen en meisjes ,en de godin voor geboortes en vroedvrouwen . Dus eigenlijk kan je de Akka als het ware vergelijken met de nornen en de Sarahkka pap traditie met de Nornagretur pap .

Aangezien de Sámi vele van hun tradities behouden hebben kan dit enig vorm van bevestiging zijn dat dit gebruik ook bij de Noordse volkeren bestond .


Terug